# Satyra na bożą krówkę

Konstanty Ildefons Gałczyński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Po cholerę toto żyje?
Trudno powiedzieć, czy ma szyję,
a bez szyi komu się przyda?

Pachnie toto jak dno beczki,
jakieś nóżki, jakieś kropeczki —
ohyda.

Człowiek zajęty niesłychanie,
a toto, proszę, lezie po ścianie
i rozprasza uwagę człowieka;

bo człowiek chciałby się skoncentrować
a ot, bożą krówkę[1] obserwować
musi, a czas ucieka.

A secundo[2], szanowne panie,
jakim prawem w zimie na ścianie?!
Co innego latem, gdy kwitnie ogórek!

Bo latem to co innego:
każdy owad może tentego
i w ogóle.

Więc upraszam entomologów[3],
czyli badaczów owadzich nogów[4],
by się na tę sprawę rzucili z szałem.

I właśnie dlatego w Szczecinie,
gdzie mi czas pracowicie płynie,
satyrę na bożą krówkę napisałem.

> Pierwodruk: „Szpilki” 1949, nr 10.

boża krówka (pot.) — biedronka, drobny chrząszcz o czerwonym tułowiu w czarne kropki. [przypis edytorski]

secundo (łac.) — po drugie. [przypis edytorski]

entomolog — uczony zajmujący się badaniami owadów, czyli entomologią. [przypis edytorski]

nogów — popr. forma D. lm: nóg. [przypis edytorski]