Safona

Wybór poezji

tłum. Jan Pietrzycki

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Publikacja ufundowana przez społeczność Czytelników i Czytelniczek Wolnych Lektur.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

ISBN-978-83-288-5902-9

Wybór poezji

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Hymn do Afrodyty

5. Sen dziewczyny

6. W gaju miłości

7. Śmierć

8. Gongyla

9. Smutek

10. Wiosenne rano

11. Piosnka fletu

12. Taniec

13. Fragment epigramu

14. Wiosna

15. Zazdrość

16. Dobroć i piękno

17. Północ

18. Do brata Charaksosa

19. Oblubieńcowi

20. Wzbroniony owoc

21. Noc

22. Skarby

23. Zgon Adonisa

24. Grób Timady

25. Dike

26. Hiacynty

27. Po zachodzie

28. Pieśń o Attydzie

29. Przypisy

30. Wesprzyj Wolne Lektury

31. Strona redakcyjna

Wybór poezji

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Hymn do Afrodyty

Na tronie promienistym, Afrodyto boska,

Usłysz pragnień mych rwących modlitwę dziewczęcą...

Gdy mi serce się krwawi i rani je troska,

Niechaj jasne się czary uroków Twych święcą!

Przez obłoki słoneczne, błękitne mgieł głębie,

Kędy[1] róże się płonią[2] w szafirach najbledsze,

Wóz Twój złoty powiodą bieluchne gołębie,

Uderzając piórami skrzydełek w powietrze.

Stań nade mną i jasne rzucając z ócz[3] blaski,

Poprzez uśmiech tak przemów za moich próśb echem:

«Czemu lękasz się dziewczę? Wszak wzywasz mej łaski,

A ja idę ku tobie — z słonecznym uśmiechem.

O, jak cudnie się dzisiaj liliowy twój wianek

Zaróżowił kochaniem na skroni dziewczęcej!...

Może wzgardził miłością twą płochy kochanek?

Więc ja sprawię, że kochać cię będzie goręcej!»

Przybądź, Jasna!... Twym stopom rozścielę mą szatę,

Patrząc w boskich Twych źrenic głębinę błękitną...

Afrodyto, wnijdź[4] w moją dziewczęcą komnatę,

Niechaj oto w niej róże czerwone zakwitną!...

Sen dziewczyny

Wybacz, matko, drży mi ręka,

Pierś faluje, lice[5] płonie...

Już nie nęcą mnie krosienka[6] —

Dziwne czary grają w łonie.

Przejmująca, słodka, miła

Za kochaniem rwie tęsknota —

Matko! mnie się w noc przyśniła

Afrodyty władza złota...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

W gaju miłości

W świętym gaju miłości stawiam ołtarz biały —

Przed ołtarzem zasłonę wieszam złotolitą.

...Niech obrzędy się czynią tam dla Twojej chwały —

O Afrodyto!

Białych wróbli z błękitu spłyną chmury zwiewne,

Lśniący rydwan unosząc cypryjskiej bogini[7].

Dźwięki hymnu się ozwą stęsknione i rzewne

W cichej świątyni.

A gdy w przystań zawiną żeglarze bezdomni,

W świętym gaju żegnając zielone mórz fale,

O młodości i życiu dziewczyna zapomni

W miłosnym szale!

Śmierć

Nie łudź mnie, śmierci, żeś ciszy głębiną,

Że milkną w tobie harf-pieśniarek zwrotki.

Nie, ty nie jesteś tą cudną dziewczyną,

Co daje we śnie pocałunek słodki.

Nie! tyś nieszczęściem... na twej trupiej głowie

Zwiędła łodyga i kwiat nenufaru.

— O, gdybyś szczęściem była, to bogowie,

Zazdroszcząc ludziom twych upojeń czaru,

Chcieliby zamknąć życia wieczną księgę,

Dusz nieśmiertelność niszcząc i potęgę.

Gongyla

Gongyla, cudna moja kochanka

Odeszła...

— (czyli smutek się zmniejszy?) —

Oto mi wypadł z młodego wianka

Kwiat najpiękniejszy. —

...Bo oczarował mnie bóg kochaniem

I czar tęsknoty zlał w łono drżące...

— Może to w oczy, smutkiem milczące,

Hermes mi spojrzał z zorzy świtaniem?...

O, niech się zjawi, niech zakołysze

Wokół mej skroni tęczą wesołą,

A błagać będę o wieczną ciszę

I kwiat lotosu na blade czoło...

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Smutek

...Że świat czarów wiosennych był ci obcym wszystek,

A cud jasnej miłości wydawał się grzechem,

Że przenigdy w twej duszy nie odbił się echem

Dźwięk formingi[8] orfejskiej[9] i pieśni fletnistek,

Ani w wieczór pogodny, szkarłatem zórz cichy,

Nie nęciły cię w Pierii[10] różane kielichy — —

Będziesz sama, gdy przetnie dłoń Parki okrutna

Wstęgę życia i w nicość marzenia twe spłyną,

Boś milczeniem spowita, samotna i smutna,

Nie odczuła w tym świecie poezji, dziewczyno!

Wiosenne rano

Rzuciła Eos warkocze różowe

Ponad obłoków pozłocistą tonią...

— O, jak te białe krzewy jaśminowe

Dyszą zawrotną, przenajsłodszą wonią!

Tęskniąc za falą Heliosa świetlaną,

Przywdziały białe dziewiczości stroje

I tchną słodyczą — —

(w to wiosenne rano

Stokroć mi słodsze młode usta twoje!)

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Piosnka fletu

W księżycowej, jasnej fali

Senna gdzieś fontanna pluszcze...

Przy fontannie szemrzą bluszcze,

A wśród bluszczów flet się żali —

Przez powietrze jasne, złote

Drży melodią łez perlistą — — —

O, gdybyś ty mą tęsknotę

Chciał mi zagrać, mój fletnisto!

Taniec

Gwar głosów młodych — z powiek sen mi płoszy — —

Czerwone w gaju pochodnie migocą...

Dziewczęta z Krety księżycową nocą

Tańczą wokoło ołtarza Rozkoszy...

Fragment epigramu

...Gdy zgasną źrenic blaski w noc wiosenną, cudną,

Nie żałuj mej młodości — śmierć przyjmij z pogodą...

Cóż, że życie me było chwilą krótką, złudną?...

— Ukochani przez bogów umierają młodo!...

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wiosna

Już mi się łąka rozkwieciła cudnie,

A ponad łąką rozlało południe

Wiosenne wonie...

Zagrajcie flety i harfy złociste!

Oto pragnienie w twe oczy przeczyste

Spływa — i tonie...

Białe w komnacie rzuciłam dziś krosna,

A w duszy mojej ozwała się wiosna

Rwącą tęsknotą — — —

— Daj usta!... szczęścia melodia zadźwięczy...

Opaszesz wokół swej piersi młodzieńczej

Włosów mych złoto.

Zazdrość

Widziałam... jakiś nieznany młodzieniec

Rozmawiał z tobą tam, nad leśną strugą...

Patrzył w twe oczy tak dziwnie... tak długo,

Aż na twych licach zapłonął rumieniec.

Wiesz? jam zazdrosna o twoje dziecinne

Spojrzenia jasne, o usta niewinne —

Oczy, podobne chabrom — usta róży...

Patrzę na ciebie jak w cudne widzenie — —

Przez pierś przechodzą mi rwące płomienie,

A w żyłach moich młoda krew się burzy...

Dobroć i piękno

Dobroć i piękno niechaj idą w parze!

Obydwom[11] święte buduję ołtarze

I modlitewne zanoszę orędzie — — —

Młodzieniec piękny, niech i dobrym będzie,

Zaś serca dobroć na dziewczęcej twarzy

Niechaj cudnymi kolorami marzy!

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Północ

Dawno już zgasły Plejady[12]...

Za cichym borem, w mgle bladej

Księżyc do skłonu się chyli...

Serce tęsknotą mi płonie — — —

(...Tyś pewnie teraz, Faonie,

Przy Amaryli!...)

Do brata Charaksosa

Nereid[13] cudnych wodne drużyny!

Wiedźcie mi brata statek srebrzysty

Przez szafirowe morza głębiny

Na brzeg ojczysty.

Pośród rodzinnej, kwitnącej wiosny

Szczęśliwa dola niechaj mu wskrześnie,

A życie da mu w jawie radosnej,

Co widział we śnie.

— Ludzkich wyroków posłańcze boski[14],

Przynieś miłości nowej podnietę!

By wszystkie żale, zwątpienia, troski

Zatopił w Lete[15].

Moc zapomnienia i dobroć łaski

Będzie mu oto, jak wino, mocną,

Unosząc pamięć w zachodu blaski

I w ciemność nocną.

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Oblubieńcowi

Czoło pąsową ci różą uwieńczę,

Boś najszczęśliwszym z wszystkich, oblubieńcze!

(Tęsknota nie ma przystępu do łona).

Oto dziewczyna wyciąga ramiona

I władzy twojej oddaje się pusta,

Byś z dziewiczości scałował jej usta...

Wzbroniony owoc

Na najwyższej gałęzi, śród listnej zieleni

Młode jabłko się krasą[16] dziewczęcą rumieni...

Chociaż chłopców je płochych dostrzegło już oko,

Nie dostaną owocu...

zbyt zawisł wysoko...

Noc

Nocy ty cudna! Pieśń weselna, pusta

Woła ku tobie biesiadników grono...

Piersi kochanki na kochanka łono

Rzucasz i łączysz pocałunkiem usta...

Nocy ty cudna! Po dziecięcia twarzy

Wiedziesz cień świateł... i dziecku się marzy

Bajka ułudna!

...Stanęłam — sama i smutna ogromnie...

Wiem, że choć tęsknię, nie przyjdzie nikt do mnie —

...Nocy ty cudna!

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Skarby

Hej! jakże mi dziewczyna moja w cud rozkwita — —

Kwiatem lice[17] jej płonie we wieńcach warkoczy,

Złota zorza poranku z dziewczęcych ócz[18] świta —

Zakochały się w cudzie tym jasnym me oczy...

Choćbyś Lesbos do morza błękitnych dał granic

Za jej urok, lub złoto z hermijskiej głębiny[19],

Darmo... za nic nie oddam ci skarbów mych — za nic...

Czymże złoto, czym władza — przy ustach dziewczyny?...

Zgon Adonisa

O, bóstwo!... twoim tronem rozkoszna Cytera[20]...

Omotany w jesiennych liści złote pęta,

Bóg miłości, rozkoszny Adonis[21] umiera...

— Zapłaczcie mu nad grobem — zapłaczcie dziewczęta!

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Grób Timady

Spoczęła w bluszczów zielonej kaskadzie...

...Śmierć zakochała się w cudnej Timadzie

I w Persefony porwała ją ciemnie...

— Prochu mój drogi!... ty przyjmij ode mnie

Pieśń-żałobnicę i warkocz dziewczęcy...

Wiem ja, że nadto nie pragniesz nic więcej!

Dike

Piękna Dike! ustrój głowę

W kwietne wieńce anyżowe...

Niechaj w bieli i zieleni

Młode liczko się rumieni!

Patrząc w warkocz twój rozwity[22],

Zaśpiewają pieśń młodzieńce,

Że kochają cię Charyty[23],

Bo się umiesz stroić w wieńce.

Hiacynty

— Patrz! pościnano hiacyntom głowy...

Pomiędzy trawę upadł kwiat różowy,

Purpurą krasząc zielone kobierce...

(O, jak tym kwiatom jest bliskie — me serce!)

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Po zachodzie

Apolla wóz[24] zapada

Za gaju krąg zielony.

Z dalekiej płynie strony

Noc blada.

Gwiazd drżących srebrne lica

Zobaczysz znad przełęczy.

Na strunie mej zadźwięczy

Tęsknica.

W upojną ciszę nocną

Nieznane ujrzysz światy.

— Jak mocno pachną kwiaty —

Jak mocno!

Pieśń o Attydzie

Myśl z dawnych wiosen pamiątki grzebie[25] —

Ciche pragnienia ku tobie płyną...

Gdyś mnie odeszła, jasna dziewczyno,

Jedno[26] mi chyba umrzeć bez ciebie!

Łzą rzewną złocąc smutek rozstania,

Uniosłam serce na wspomnień cmentarz —

Lecz się wspomnienie z duszy wyłania

I pytać pragnie: czyli[27] pamiętasz?

— Szumiały złote wesela kruże[28]

Na młodych uczuć wiosennej łące.

Wieńce fijołków brałaś i róże,

Wieńcząc mi łono w mirty kwitnące.

Na moje włosy kwietne wonności

Roniłaś z konchy, kochanko hoża,

Wabiąc mnie szeptem z miękkiego łoża,

Spragniona cichej, młodej miłości.

Kędyś[29] w Sardes[30] myśl twa płynie,

O Attydo, ku tej wiośnie,

Kiedy, garnąc się miłośnie

I czcząc we mnie swą boginię,

Rzekłaś sercu: „Serce prześnij

Czar młodości urojony

W złotostrunej, cudnej pieśni

Mej Safony!”

Dziś z lidyjskich niewiast grona

Tyś, jak księżyc w gwiezdnej łodzi,

Gdy nad kręgiem morza wschodzi

Jego twarz zaróżowiona —

I w różanym parku tonie,

Zapadając w drzew gęstwiny,

A gdzieś z łąki płyną wonie

Koniczyny...

— Taka cudna noc dokoła —

Cud uroków szczerozłoty — —

Tylko w piersi smutek woła,

Tylko w duszy cień tęsknoty...

Przypisy:

1. kędy (daw.) — gdzie. [przypis edytorski]

2. płonić się — rumienić się. [przypis edytorski]

3. ócz (daw. forma) — dziś N.lm: (z) oczu. [przypis edytorski]

4. wnijść (daw.) — dziś: wejść. [przypis edytorski]

5. lice a. lica (daw.) — twarz, policzki. [przypis edytorski]

6. krosienka — zdrobn. od: krosna; krosno: przyrząd do wytwarzania tkanin z przędzy poprzez przeplatanie przez siebie dwóch prostopadłych względem siebie układów nitek: osnowy i wątku. [przypis edytorski]

7. cypryjska bogini — Afrodyta, bogini miłości, która wg mit. gr. urodziła się z piany morskiej w pobliżu Cypru, stąd wyspa ta była miejscem jej szczególnego kultu, a bogini przydawano przydomek Kipryda (Cypryda, cypryjska). [przypis edytorski]

8. forminga — kitara (a. cytara), podobny do liry starogrecki instrument strunowy szarpany. [przypis edytorski]

9. orfejski — właściwy Orfeuszowi; Orfeusz (mit. gr.): syn boga Apollina i muzy Kalliope, pochodzący z Tracji muzyk, poeta i pieśniarz, który śpiewem swoim poskramiał dzikie zwierzęta i ożywiał martwe przedmioty; sławny z tego, że zszedł do Hadesu po swą zmarłą żonę Eurydykę i oczarował swoim śpiewem władcę krainy zmarłych, jego imię wiąże się nie tylko z siłą oddziaływania piękna i artyzmu, ale również z kultem orfickim i wiarą w metempsychozę. [przypis edytorski]

10. Pieria — kraina w staroż. Grecji (właśc. w Macedonii), położona na płn. od Olimpu, między Morzem Egejskim a Masywem Olimpijskim; w mit. gr.: siedziba Muz. [przypis edytorski]

11. obydwom (daw. forma) — dziś C.lm: obydwóm. [przypis edytorski]

12. Plejady (mit. gr.) — siedem nimf, córek tytana Atlasa i okeanidy Plejone (nazwa ich może też oznaczać „gołębice”, gr. peleiades), będących towarzyszkami dziewiczej bogini Artemidy; ścigane przez Oriona, zostały przemienione przez Zeusa w gwiazdy; imieniem Plejad nazwana jest gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka, sąsiadująca z konstelacją Oriona; ze wschodem Plejad na niebie nad Grecją w początkach maja rozpoczynał się pomyślny dla żeglugi morskiej okres, który kończył się wraz z ich zachodem na początku listopada, kiedy nastawał okres burzowy; Plejady najlepiej widoczne są przed północą, otacza je charakterystyczna błękitnawa mgławica. [przypis edytorski]

13. nereidy (mit. gr.) — nimfy morskie, córki Nereusa, boga morskiego i wróżbity, obdarzonego zdolnością przemiany swej postaci w dowolną istotę; najsłynniejszą z nereid była Tetyda, matka Achillesa. [przypis edytorski]

14. Ludzkich wyroków posłańcze boski — zwrot do Hermesa. [przypis edytorski]

15. Lete a. Leta (mit. gr.) — rzeka zapomnienia, jedna z pięciu rzek Hadesu, krainy umarłych. [przypis edytorski]

16. krasa (daw.) — uroda. [przypis edytorski]

17. lice a. lica (daw.) — twarz, policzki. [przypis edytorski]

18. ócz (daw. forma) — dziś N.lm: (z) oczu. [przypis edytorski]

19. złoto z hermijskiej głębiny — rzeka Hermos (dziś: Gediz w Turcji) w Azji Mniejszej, płynąca z gór Frygii przez równinę lidyjską i wpadająca do Zatoki Smyrneńskiej w okolicach Smyrny (dziś: Izmir) słynęła z tego, że w jej piaskach znajdowano złoto. [przypis edytorski]

20. Cytera — nazwa wyspy (dziś Kithira) położona u wybrzeży Lakonii (tj. przy płd. wybrzeżu Płw. Peloponez), gdzie miała wyłonić się z piany morskiej bogini miłości Afrodyta i gdzie miała swoje świątynie; jeden z przydomków Afrodyty brzmiał: Cyterejka. [przypis edytorski]

21. Adonis (mit. gr.) — młodzieniec, który ze względu na swą urodę był ukochanym Afrodyty i Persefony; boginie rywalizowały o niego, w efekcie sprzeczki bogów Adonis zginął stratowany przez dzika, lecz został wskrzeszony przez Zeusa; w staroż. Grecji Adonis był otoczony kultem, który dotarł w te rejony w okresie archaicznym z terenów bliskowschodnich: śmierć i zmartwychwstanie Adonisa odzwierciedlały cykliczne zmiany w przyrodzie (stąd u Safony wzmianka o jesiennych liściach w chwili śmierci Adonisa). [przypis edytorski]

22. rozwity — rozwinięty; tu: rozpleciony. [przypis edytorski]

23. Charyty (mit. gr.) — trzy boginie wdzięku, piękna i radości (w mit. rzym. Gracje): Aglaja („Promienna”, patronka splendoru towarzyskiego), Eufrozyna („Rozumna”, patronka towarzyskiej wesołości) i Taleja („Kwitnąca”, symbolizująca kwitnące życie); córki Zeusa i Hery (a. Heliosa i Ajgle), towarzyszki Afrodyty, którą ubierały, towarzysząc codziennej toalecie porannej bogini miłości; czczone w Atenach, Sparcie, Pafos i Orchomenos w Beocji, obchodzono ku ich czci święto, Charytezje; były przedstawiane w udrapowanych długich szatach, pięknie ufryzowane (później nagie), trzymające się za ręce, uczestniczące w zabawach z muzyką i tańcem; ich atrybutami były: róża, mirt, instrumenty muzyczne, jabłko lub flakonik z wonnym olejkiem, czasem kłosy lub maki; patronowały sztukom pięknym i rękodziełu, szczególnie opiekowały się piękną młodzieżą. [przypis edytorski]

24. Apolla wóz (mit. gr.) — słońce; Apollo, bóg piękna, opiekun sztuk, zsyłający natchnienie, przebywający stale na Parnasie w otoczeniu dziewięciu Muz, syn Zeusa i Leto, bliźniaczy brat Artemidy, patronował także jasnowidztwu, był opiekunem wyroczni, bogiem światła i słońca, nosił przydomek Febus, co z gr. (fojbos) oznacza „promienny” i bywał ze słońcem utożsamiany (choć bóstwem samej planety był Helios). [przypis edytorski]

25. grzebać (pamiątki) — tu: odgrzebywać, wygrzebywać; wydobywać. [przypis edytorski]

26. jedno — tu: tylko; Jedno mi chyba umrzeć: pozostaje mi chyba tylko umrzeć. [przypis edytorski]

27. czyli (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -li, znaczenie: czy, czy też. [przypis edytorski]

28. kruża — znane od czasów przedhistorycznych naczynie z uchwytem, szyjką i rozszerzonym wlewem, rodzaj dzbana. [przypis edytorski]

29. kędyś (daw., gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]

30. Sardes — stolica Lidii, staroż. miasto w Azji Mniejszej, k. Smyrny (dziś: Izmiru) w zach. Anatolii. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/safona-wybor-poezji/

Tekst opracowany na podstawie: Jan Pietrzycki, O erosie i winie, przekłady z Safony, Anakreonta i poetów polsko-łacińskich, Księgarnia I. Chmielewskiego, Lwów, 1911.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl).

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Kopeć, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Safona i Erinna w ogrodzie w Mytilenie, Simeon Solomon (1840–1905), domena publiczna

ISBN-978-83-288-5902-9

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.