Elżbieta Drużbacka
Na pysznego, który o sobie wiele trzyma i nad wszystkich się wynosi w doskonałości
Jeszcze nie dosyć dla Merkuryusza,
Chce wiedzieć drogość swojego bałwana.
Z bliska przystąpi, ręką, nogą...
Pycha — nadmierna czy nieuzasadniona duma — bywa często głównym elementem charakteryzującym np. posiadających władzę (tak zarówno Kochanowski, jak Mickiewicz i Kochanowski postrzegają cara Rosji). Jest przedstawiana jako postawa zgubna oraz nieuzasadniona, szczególnie wobec zmienności losu i fundamentalnej niepewności cechującej kondycję ludzką. Przeciwieństwem pychy jest pokora (pozytywnie wartościowana w chrześcijańskim systemie wartości), będąca rodzajem umiarkowania w podejściu do świata, do osobistego powodzenia człowieka oraz jego pozycji społecznej.